NASA-funded researchers are working on a clever technology that could deploy a gigantic telescope made from rotating liquid… on the Moon! It sounds like science fiction, but they've gotten smaller prototypes to work, and the technology should work even better on the lower lunar gravity.
Here's how it works. Astronauts would deliver the observatory (all folded up) to the Moon during one of their upcoming "return to the Moon" missions. It would unfold into the shape of a telescope mirror made of mesh. The astronauts then pour a reflective liquid onto the mesh. The mesh rotates coating the entire surface in the liquid. Don't worry about the liquid dripping through the mesh, it actually gets held in place by surface tension.
As telescopes go, this would be a whopper. The current plans call for a 20-metre mirror, but it could theoretically get as big as 100-metres across. This would provide 1000 times the observing power as the James Webb Space Telescope, which still won't launch for a few more years. That gives it the power to look right back to the very edge of the observable Universe, and see the first generations of stars forming.
Now there's a reason to send humans back to the Moon.
Original Source: NASA News Release
2-11-2006
Επιστήμονες χρηματοδοτούμενοι από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) θεωρούν ότι κατέγραψαν για πρώτη φορά το βαρυτικό αντίστοιχο ενός μαγνητικού πεδίου. Αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση του σχηματισμού μιας κβαντικής θεωρίας της βαρύτητας.
Ήδη ο Αϊνστάιν είχε προβλέψει στα πλαίσια της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, ότι κάθε σώμα που κινείται παράγει ένα βαρυτικό πεδίο, με ανάλογο τρόπο όπως ένα κινούμενο ηλεκτρικό φορτίο δημιουργεί μαγνητικό πεδίο. Ωστόσο ο Αϊνστάιν υποστήριζε ότι αυτό το βαρυτικό πεδίο είναι πρακτικά μη υπολογίσιμο. Τώρα όμως οι αυστριακοί ερευνητές με επικεφαλής τον Martin Tajmar της ARC Seibersdorf Research GmbH, πιστεύουν ότι καταμέτρησαν υπολογίσιμο βαρυτικό πεδίο στο εργαστήριό τους.
Στην πειραματική τους διάταξη, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν έναν δακτύλιο κατασκευασμένο από υπεραγώγιμο υλικό, στον οποίο τα σωματίδια περιστρέφονται με ταχύτητα 6.500 φορές το λεπτό. Κατά τη διάρκεια του πειράματος παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη επιτάχυνση, η οποία δεν οφείλεται στο μαγνητικό πεδίο, καθώς αυτό αδυνατίζει πολύ εξαιτίας της πολύ χαμηλής ηλεκτρικής αντίστασης του υπεραγώγιμου υλικού. Έτσι, όπως φαίνεται, η επιτάχυνση που καταγράφεται εκτός του υπεραγώγιμου υλικού οφείλεται μάλλον σε βαρυτομαγνητισμό και όχι σε ηλεκτρομαγνητισμό. Θα μπορούσε μάλιστα κανείς να πει ότι αυτό το πείραμα είναι το βαρυτικό αντίστοιχο εκείνου του Faraday το 1831 το οποίο αφορούσε ηλεκτρομαγνητική επαγωγή.
Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, επιβεβαίωση του πειράματος θα διανοίξει νέους ορίζοντες στην ερμηνεία της θεωρίας της Γενικής Σχετικότητας και της σύνδεσής της με την Κβαντική Θεωρία.
Πηγή: ESA, έρευνα: Λ. Μιχάλης, μετάφραση: Λ. Γεωργογάλας
Ο υποβιβασμός του Πλούτωνα και τα σχολεία
25-10-2006
Ο Πλούτωνας μπορεί να μην είναι πλέον ένας μακρυνός παγωμένος βράχος στις σκέψεις των αστρονόμων, οι οποίοι τον είχαν στελεχώσει με το «πλανητικό» του αξίωμα, αλλά ο υποβιβασμός του σε «νανοπλανητοειδές» ουράνιο σώμα της ζώνης Quiper προκάλεσε αρκετές ώρες διδασκαλίας στις σχολικές αίθουσες παγκοσμίως. Έτσι λοιπόν τα μουσεία θα πρέπει να προσαρμόσουν τα εκθέματά τους και οι εκδοτικοί οίκοι να αναβαθμίσουν τα εγχειρίδια τους. «Έτσι είναι η επιστήμη», είπαν αρκετοί δάσκαλοι σε ένα τοπικό συνέδριο του National Science Teachers Association. «Ο Πλούτωνας εξακολουθεί να είναι ο ίδιος Πλούτωνας», είπε η Γενική Διευθύντρια του N.S.T.A. «Είναι ακόμη εκεί που είναι, και κάνει ακριβώς τα ίδια πράγματα». Η επανακατανομή του, με το νέο του όνομα «ΕΡΙΣ» και ο αστεροειδής Ceres θα βοηθήσει τους δασκάλους να διευκρινίσουν τι είναι και τι δεν είναι πλανήτης.
Συγκρίνοντας την τροχιά του Πλούτωνα με τις αντίστοιχες άλλων ουρανίων, σωμάτων οι μαθητές μπορούν να κατανοήσουν, από τη χρονολογία ανακάλυψης του, το 1930, γιατί μετά από χρόνια, οι επιστήμονες έκαναν αυτή την ανακατανομή. Μία ομάδα αντιπρόσωπων του εκπαιδευτικού κλάδου της NASA διένειμε νέες αφίσες του ηλιακού συστήματος σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, από τα νηπιαγωγεία μέχρι τις σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Πηγή: SPACE.COM, έρευνα/μετάφραση: Γ. Κουντούρης
Εγκέφαλος: όπως λέμε CPU
17-10-2006
Ένας τομέας ιατρικής αλλά και πληροφορικής έρευνας με ιδιαίτερα μεγάλο ενδιαφέρον είναι η μελέτη του συσχετισμού μεταξύ της λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου με εκείνη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή. Παρότι οι έρευνες κατατείνουν στο συμπέρασμα ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος και γενικά το νευρικό μας σύστημα είναι πολύ πιο σύνθετα απ’ ότι η δυαδική αρχιτεκτονική ενός υπολογιστή, νεώτερα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχουν στρατηγικά σημεία του εγκεφάλου, τα οποία λειτουργούν κατά βάση όπως και τα computer chips. Συγκεκριμένα, μια μελέτη του καθηγητή ψυχολογίας Randhall O’Reilly του Παν/μίου Colorado, η οποία δημοσιεύεται στο τεύχος Οκτωβρίου της επιστημονικής έκδοσης Science, αναφέρει ότι δύο στρατηγικά κέντρα πληροφοριών του εγκεφάλου, ο προμετωπιαίος φλοιός και τα βασικά γάγγλια, λειτουργούν με τη λογική των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων: οι νευρώνες του προμετωπιαίου φλοιού είναι κατ’ ουσίαν δυαδικοί, έχοντας μόνο δύο καταστάσεις (ανοικτοί ή κλειστοί), ενώ τα βασικά γάγγλια είναι σαν ένας μεγάλος διακόπτης που ενεργοποιεί ή απενεργοποιεί τμήματα του προμετωπιαίου φλοιού. Αυτά τα δύο τμήματα του εγκεφάλου παίζουν κεντρικό ρόλο στη μαθησιακή διαδικασία και τη λειτουργία της μνήμης. Επίσης αποτελούν το εκτελεστικό κέντρο λήψης αποφάσεων και επίλυσης προβλημάτων. Ο καθηγητής επισημαίνει ότι κατάλληλα μοντέλα προσομοίωσης σε υπολογιστή μπορούν να μας φέρουν πιο κοντά στην κατανόηση της λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου. Μάλιστα προτείνει ότι καταλληλότερα μοντέλα για προσαρμογή στη μελέτη του εγκεφάλου είναι τα μετεωρολογικά μοντέλα, στα οποία, όπως και στη λειιτουργία του εγκεφάλου, υπεισέρχονται πολλαπλά επίπεδα δύσκολων υπολογισμών. Όλα αυτά ίσως μας οδηγήσουν σύντομα στην κατανόηση πολλών κρυφών πτυχών της ανθρώπινης ευφυίας.
Πηγή: Science Daily, έρευνα/μετάφραση: Λ. Γεωργογάλας
DNA Computer εναντίον ασθενειών
17-10-2006
Τα τελευταία χρόνια πολλοί ερευνητές εργάζονται εντατικά πάνω στην προσπάθεια εξεύρεσης εναλλακτικών τρόπων κατασκευής υπολογιστών πέραν του υφιστάμενου τρόπου λειτουργίας με ηλεκτρονικά κυκλώματα πυριτίου. Σε αυτά τα πλαίσια παρουσιάστηκε πρόσφατα ένα πρωτότυπο υπολογιστή που λειτουργεί επεξεργαζόμενος πληροφορίες όχι μέσω ηλεκτρονικών κυκλωμάτων αλλά αλυσίδων DNA, με σκοπό την καταπολέμηση δύσκολων ασθενειών. Το εκπληκτικό αυτό υπολογιστικό μηχάνημα αποτελεί καρπό συνεργασίας των Παν/μίων Columbia της Νέας Υόρκης και Νέου Μεξικού. Αυτό το... DNA PC ονομάζεται Maya II δεν μπορεί να συναγωνιστεί σε ταχύτητα επεξεργασίας τους υπολογιστές συμβατικής τεχνολογίας, αλλά είναι πολύ καλύτεροι στην ανάλυση πληροφοριών που προέρχονται από απευθείας ανάλυση σωματικών υγρών: π.χ. ένας μοριακός DNA computer μπορεί να εκτελέσει αναλύσεις υγρών σε επίπεδο κυττάρου. Στην τωρινή του μορφή, το DNA computer αποτελείται από ένα μωσαϊκό μικροσκοπικών δοχείων που αποτελούν σημεία βιολογικής καλλιέργειας και επεξεργασίας νανομοριακών δομών DNA, τα οποία χρησιμοποιούνται ως λογικά κυκλώματα. Βέβαια αυτού του είδους ο υπολογιστής δεν είναι ακόμη σε θέση να εκτελέσει πολύπλουκους υπολογισμούς και η λογική του είναι ακόμη «πρωτόγονη» (στην επίδειξη που έγινε το Maya II μπορούσε να εκτελέσει ένα παιχνίδι τρίλιζας). Ωστόσο είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρο ότι έχει επιτευχθεί η δημιουργία λειτουργικού DNA computer και αποτελεί μια νέα σελίδα στην ιστορία των υπολογιστών.
Πηγή: Science Daily, έρευνα/μετάφραση: Λ. Γεωργογάλας
